Św. Andrzej Bobola: Duszochwat

Andrzej urodził się 30 listopada 1591 roku w Strachocinie koło Sanoka, w szlacheckiej rodzinie bardzo przywiązanej do wiary katolickiej. Obdarzony bystrym umysłem odebrał nauki wstępne i średnie w szkole jezuickiej w Wilnie w latach 1606 – 1611. To tam doskonalił sztukę retoryki oraz znajomość języka greckiego, co w przyszłości ułatwiło mu lekturę greckich tekstów Ojców Kościoła oraz dysputy z teologami prawosławnymi.

W wieku 20 lat wstąpił do Towarzystwa Jezusowego w Wilnie. Po dwóch latach nowicjatu złożył pierwsze śluby, po czym rozpoczął studia filozoficzne na Akademii Wileńskiej, które po trzech latach ukończył z dobrym wynikiem. Następnie, zwyczajem jezuickim, został skierowany do pracy pedagogicznej z młodzieżą w Braniewie i Pułtusku. Po dwóch latach, w 1618 roku, wrócił na Akademię Wileńską na dalsze studia teologiczne, które ukończył 12 marca 1622 roku, przyjmując święcenia kapłańskie.

Po święceniach pracował w Nieświeżu, Wilnie, Bobrujsku, Połocku, Warszawie i Pińsku, gdzie był m. in. rektorem kilku kościołów, przełożonym domu zakonnego, kaznodzieją, spowiednikiem, misjonarzem ludowym, dyrektorem kolegium młodzieżowego oraz bursy dla ubogich. „Z relacji mu współczesnych wynika, że Andrzej był skłonny do gniewu i zapalczywości, do uporu we własnym zdaniu, niecierpliwy. Jednak zostawione na piśmie świadectwa przełożonych podkreślają, że o. Andrzej pracował nad sobą, że miał wybitne zdolności, był dobrym kaznodzieją, miał dar obcowania z ludźmi”.

Na szczególną uwagę zasługuje jednak działalność misyjna Andrzeja Boboli. „W tym miejscu należy przypomnieć, iż w roku 1596 zawarta została Unia Brzeska, która stała się jasnym światłem dającym nadzieję na zjednoczenie katolicyzmu z prawosławiem”. W ten unijny nurt ochoczo włączył się św. Andrzej, który obchodził zaniedbane wioski od domu do domu i nauczał. Chrzcił, łączył sakramentem pary małżeńskie, a wielu grzeszników skłonił do spowiedzi. Pod wpływem jego kazań wielu prawosławnych przeszło na katolicyzm, a gorliwość i heroizm, z jakimi nauczał, spowodowały, że nadano mu przydomek „łowca dusz” – „duszochwat”.

W okresie wojen kozackich Pińsk jako miasto przygraniczne stało się rejonem walk i zatargów pomiędzy katolikami a prawosławnymi. W ciągu kilku lat (1648 – 1657) Pińsk został zajęty przez wojska carskie, odbity przez wojska polskie, a następnie znowu zajęty przez wojska carskie, które urządziły rzeź miejscowej ludności. W roku 1657 Pińsk znowu znalazł się w rękach polskich, a do pracy w mieście wrócili jezuici, wśród których był Andrzej Bobola. Jednak jeszcze w maju tego samego roku na miasto napadły oddziały kozackie, a jezuici uciekli z miasta, chroniąc się w okolicznych wioskach. Wśród nich był duszochwat Andrzej, który ukrywał się we wsi Peredił. Został schwytany podczas ucieczki przez oddział Kozaków.

„Z Andrzeja zdarto suknię kapłańską, na pół obnażonego zaprowadzono pod płot, przywiązano go do słupa i zaczęto bić nahajami. Kiedy ani namowy, ani krwawe bicie nie złamało kapłana, aby się wyrzekł wiary, oprawcy ucięli świeże gałęzie wierzbowe, upletli z niej koronę na wzór Chrystusowej i włożyli ją na jego głowę tak, aby jednak nie pękła czaszka. Zaczęto go policzkować, aż wybito mu zęby, wyrywano mu paznokcie i zdarto skórę z górnej części ręki. Odwiązali go wreszcie oprawcy i okręcili sznurem, a dwa jego końce przymocowali do siodeł. Andrzej musiał biec za końmi, popędzany kłuciem lanc. W Janowie przyprowadzono go przed dowódcę. Ten zapytał: «Jesteś ty ksiądz?». «Tak», padła odpowiedź, «moja wiara prowadzi do zbawienia. Nawróćcie się». Na te słowa dowódca zamierzył się szablą i byłby zabił Andrzeja, gdyby ten nie zasłonił się ręką, która została zraniona. Kapłana zawleczono więc do rzeźni miejskiej, rozłożono go na stole i zaczęto przypalać ogniem. Na miejscu tonsury wycięto mu ciało do kości na głowie, na plecach wycięto mu skórę w formie ornatu, rany posypywano sieczką, odcięto mu nos, wargi, wykłuto mu jedno oko. Kiedy z bólu i jęku wzywał stale imienia Jezus, w karku zrobiono otwór i wyrwano mu język u nasady. Potem powieszono go twarzą do dołu. Uderzeniem szabli w głowę dowódca zakończył nieludzkie męczarnie Andrzeja Boboli dnia 16 maja 1657 roku”.

Od 1712 roku podjęto starania o beatyfikację męczennika Kresów jednak kasata Towarzystwa Jezusowego i wojny, a później rozbiory Polski przerwały wszelkie działania. W roku 1819 Andrzej Bobola miał się ukazać dominikaninowi, o. Korzenieckiemu, przepowiadając wskrzeszenie Polski i to, że zostanie jej patronem. Proroctwo spełniło się 30 października 1853 roku, kiedy to papież Pius IX beatyfikował Andrzeja Bobolę. Kanonizacja nastąpiła 17 kwietnia 1938 roku w uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego. Dokonał jej papież Pius XI.

Szczątki doczesne Świętego spoczywają w Sanktuarium św. Andrzeja Boboli przy ul. Rakowieckiej w Warszawie. Jest patronem Polski oraz diecezji białostockiej, drohiczyńskiej, łomżyńskiej, płockiej, warmińskiej oraz pińskiej na Białorusi. Jego święto Kościół obchodzi 16 maja.

Modlitwa za wstawiennictwem św. Andrzeja Boboli Patrona Polski

Święty Andrzeju Bobolo, nasz wielki Patronie! Dziękujemy Wszechmocnemu za to,
że do Świętych Wojciecha i Stanisława, patronów z początku naszych dziejów, dodał u boku Królowej Polski Ciebie.

Twoje życie dopełniło się męczeństwem, w krytycznym okresie pierwszej Rzeczypospolitej, a Twoja świętość uznana została przy końcu drugiej Rzeczypospolitej, której odrodzenie przepowiedziałeś.

Obecnie w niepodległej Ojczyźnie patronujesz odnowie naszego życia, tak osobistego, jak i społecznego, żeby wzrastała jedność w Polsce, Europie i świecie.

Niech Twój patronat zjednoczy nas w miłości przez wiarę w imię Jezusa Chrystusa, Twojego i naszego Pana, który z Ojcem żyje i króluje w jedności Ducha Świętego przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Źródła:
1. Internetowa Liturgia Godzin: http://brewiarz.pl/czytelnia/swieci/05-16a.php3
2. Niedziela: http://www.niedziela.pl/artykul/6243/nd/Duszochwat
3. Opoka: https://opoka.org.pl/biblioteka/T/TS/swieci/s_andrzej_bobola.html

 


Darowizna dla Bractwa

Zapraszamy do wsparcia naszego Bractwa dowolną kwotą. Każda złotówka będzie przeznaczone na cele ewangelizacyjne i działania naszej formacji. Zapraszamy do ustawienia stałej subskrypji.

Sklepik Bractwa

Zapraszamy do kontatku:

Mirosław Pajdosz
koordynator sklepiku Bractwa

+48 501 031 882

 

tożsamość.net

Portal o mężczyznach i dla mężczyzn. Jego misją jest pomóc mężczyznom w ich rozwoju - by poczuli się odpowiedzialni za swoje rodziny i stali się ich prawdziwymi głowami.

Nadchodzące wydarzenia

There are no up-coming events

Posłuchaj nasz Podcast

Polecamy

Bractwo św. Pawła

Jesteśmy męską formacją działającą na terenie archidiecezji gdańskiej. Naszym głównym zadaniem jest odczytywanie na nowo powołania mężczyzny do przewodzenia i przekazywania wiary w swoich rodzinach i w swoim otoczeniu oraz aktywizacja mężczyzn we wspólnocie Kościoła.

© 2019 Bractwo św. Pawła. Wszystkie prawa zastrzeżone. Realizacja Mega Group