Bł. Maria Teresa Ledóchowska: Matka Afryki

To historia niezwykłej osoby. Urodziła się w szlacheckiej rodzinie, była niesamowicie zdolna, miała fenomenalną pamięć i duże sukcesy w edukacji szkolnej. Wydaje się niemal pewne, że świat stał przed nią otworem. Mimo to młoda hrabianka odrzuciła to wszystko i zdecydowała się na szalony krok…

Maria Teresa urodziła się 29 kwietnia 1863 roku. Wychowywała się i dorastała w Austrii, dokąd jej rodzina wyemigrowała po powstaniu listopadowym. W domu starannie pielęgnowano tradycje narodowe i religijne. Matka Józefina Salis-Zizers wychowywała dzieci w karności i sumienności. Zaś ojciec, Antoni August Ledóchowski, pogłębiał ich wiedzę, zapoznając je z historią sztuki i malarstwa oraz historią Polski. Uczył je także ojczystej mowy. Rodzina Ledóchowskich zawsze kończyła dzień wspólną modlitwą, a w niedzielę uczestniczyła we Mszy Świętej. Maria Teresa miała trójkę rodzeństwa: Julię (obecnie znaną jako św. Urszulę Ledóchowską, założycielkę Zgromadzenia Urszulanek), Ignacego Kazimierza Ledóchowskiego (późniejszego generała Wojska Polskiego) oraz Włodzimierza Ledóchowskiego, który przez wiele lat sprawował funkcję generała Zakonu Jezuitów.

Maria Teresa od najmłodszych lat przejawiała niezwykłe umiejętności literackie, muzyczne i aktorskie. W wieku 5 lat napisała niewielki utwór dla swoich najbliższych, a od 9 roku życia zaczęła pisać wiersze. W wieku 16 lat udała się z ojcem do Polski i na Litwę. Podróż ta wywarła na niej ogromne wrażenia, czemu dała wyraz w swojej pierwszej książce „Mein Polen”, którą napisała po niemiecku, dedykując ją swojemu stryjowi, abp. Mieczysławowi Ledóchowskiemu.

W roku 1883 rodzina Ledóchowskich na stałe przeniosła się do Polski, do Lipnicy Murowanej, gdzie ojciec Marii wykupił mocno zaniedbany i podupadający majątek. Na miejscu zostali uroczyście przywitani przez burmistrza miasta oraz jego mieszkańców. Dwa lata po przeprowadzeniu się do Polski Maria Teresa zachorowała na ospę, wiele tygodni spędzając w łóżku. Przedłużająca się choroba i osłabienie organizmu sprawiły, że zaczęła dostrzegać kruchość życia i marność rozkoszy tego świata. Wkrótce na ospę zachorował także jej ojciec, który wkrótce zmarł. To doświadczenie oraz wiadomość, że jej siostra zamierza wstąpić do sióstr urszulanek w Krakowie, zrodziły w niej postanowienie, aby też oddać się na służbę Bogu i uczynić coś wielkiego. Ze względu na osłabienie organizmu po przebytej chorobie nie mogła dalej prowadzić rodzinnego majątku i trafiła na dwór książąt toskańskich w Salzburgu. Tam po raz pierwszy zetknęła się z działalnością misyjną Kościoła. Do jej rąk trafiła również broszura ze słowami, które zmieniły jej życie: „Komu Bóg dał talent pisarski, niechaj go użyje na korzyść tej sprawy, ponad którą nie ma świętszej”. Autorem broszury był kardynał Karol Martiala Lavigerine rozwijający działalność na rzecz Afryki, założyciel Zgromadzeń Misjonarzy i Misjonarek Afryki. Te słowa stały się dla Marii Teresy jasnym drogowskazem, w którym kierunku ma dalej podążać. W 1889 roku spotkała się z kard. Lavigerinem, co wywarło decydujący wpływ na jej dalszą działalność, a młoda hrabianka znalazła cel swojego życia. Od tej pory pragnęła poświęcić się misjom afrykańskim i walce z niewolnictwem.

Pierwszym krokiem, jaki uczyniła na nowej drodze swojego życia, było napisanie dramatu „Zaida Murzynka”, który został wystawiony w teatrze salzburskim i w kilku innych miastach. Aby w pełni poświęcić się nowym zadaniom, zrezygnowała ze stanowiska damy dworu i zamieszkała w niewielkim pokoju przy domu starców u sióstr szarytek w Salzburgu. Zerwała również wszelkie kontakty towarzyskie, a cały swój czas i energię podporządkowała sprawom Afryki. W roku 1890 zaczęła wydawać pismo „Echo z Afryki”, w którym propagowała idee zniesienia niewolnictwa i rozszerzania misji katolickich w Afryce. Nawiązała również liczne kontakty korespondencyjne z misjonarzami. W niedługim czasie korespondencja tak wzrosła, że musiała zatrudnić dodatkowe osoby do pracy. Dzieło jej życia zaczęło się rozwijać. W 1894 roku założyła Sodalicję, która w 1910 roku została zatwierdzona jako nowe Zgromadzenie Sióstr Misjonarek św. Piotra Klawera. Założyła także własną drukarnię, gdzie powstawały broszury misyjne, kalendarze i odezwy, a także książki religijne i katechizmy w językach afrykańskich.

Maria Teresa napisała setki artykułów, listów i publikacji dotyczących zniesienia niewolnictwa, Afryki i misji katolickich działających na jej terenie. Organizowała kongresy i odczyty poświęcone walce z niewolnictwem i wykorzystywaniem ludności afrykańskiej. Zgromadzenie, które założyła wysłało tysiące paczek niosąc pomoc misjonarzom i ludności miejscowej na Czarnym Lądzie. Zgromadzenie wykupywało także dzieci afrykańskie z niewoli. W nagrodę za swoje bezgraniczne oddanie sprawom Afryki i jej mieszkańcom Maria Teresa otrzymała zaszczytny przydomek Matki Afryki. A co gdyby hrabianka pozostała na austriackim lub toskańskim dworze? Maria Teresa Ledóchowska zmarła w Rzymie, 6 lipca 1922 roku. Paweł VI beatyfikował ją 19 października 1975 roku, w Niedzielę Misyjną. Rok później na prośbę biskupów polskich, ogłosił ją patronką Dzieła Współpracy Misyjnej w Polsce. Jej wspomnienie jest obchodzone 6 lipca.

Źródła:

1. Internetowa Liturgia Godzin: http://www.brewiarz.pl/czytelnia/swieci/07-06a.php3

2. Niedziela: http://www.niedziela.pl/artykul/23185/Maria-Teresa-Ledochowska-%E2%80%93-wzor-pracy

3. Zakony i Zgromadzenia Zakonne na świecie: http://zakony-na-swiecie.blogspot.com/2016/07/klawerianki.html

 


Darowizna dla Bractwa

Zapraszamy do wsparcia naszego Bractwa dowolną kwotą. Każda złotówka będzie przeznaczone na cele ewangelizacyjne i działania naszej formacji. Zapraszamy do ustawienia stałej subskrypji.

Sklepik Bractwa

Zapraszamy do kontatku:

Mirosław Pajdosz
koordynator sklepiku Bractwa

+48 501 031 882

 

tożsamość.net

Portal o mężczyznach i dla mężczyzn. Jego misją jest pomóc mężczyznom w ich rozwoju - by poczuli się odpowiedzialni za swoje rodziny i stali się ich prawdziwymi głowami.

Posłuchaj nasz Podcast

Polecamy

Bractwo św. Pawła

Jesteśmy męską formacją działającą na terenie archidiecezji gdańskiej. Naszym głównym zadaniem jest odczytywanie na nowo powołania mężczyzny do przewodzenia i przekazywania wiary w swoich rodzinach i w swoim otoczeniu oraz aktywizacja mężczyzn we wspólnocie Kościoła.

© 2019 Bractwo św. Pawła. Wszystkie prawa zastrzeżone. Realizacja Mega Group